رمان A Breath of Life

A mystical dialogue between a male author (a thinly disguised Clarice Lispector) and his/her creation, a woman named Angela, this posthumous work has never before been translated. Lispector did not even live to see it published.
At her death, a mountain of fragments remained to be “structured” by Olga Borelli. These fragments form a dialogue between a god‑like author who infuses the breath of life into his creation: the speaking, breathing, dying creation herself, Angela Pralini. The work’s almost occult appeal arises from the perception that if Angela dies, Clarice will have to die as well. And she did.

گفت‌وگویی رازآمیز میان یک نویسنده‌ی مرد (که در واقع چهره‌ی پوشیده‌ای از کلاریس لیسپکتور است) و آفریده‌ی او، زنی به نام آنژلا.این اثر که پس از مرگ نویسنده منتشر شده، تا پیش از این هرگز ترجمه نشده بود. لیسپکتور حتی زنده نبود تا انتشارش را ببیند.پس از مرگ او، انبوهی از یادداشت‌ها و قطعات پراکنده باقی ماند که بعدها توسط اولگا بورلی “سازمان‌دهی” شد.این قطعات گفت‌وگویی را می‌سازند میان نویسنده‌ای خداگونه که در مخلوق خود دمِ زندگی می‌دمد — آفریده‌ای سخنگو، زنده و در حال مرگ به نام آنژلا پرالینی.جذابیت رازآمیز این اثر از این درک سرچشمه می‌گیرد که اگر آنژلا بمیرد، کلاریس نیز باید بمیرد.و او مُرد.

درباره نویسنده:کلاریس لیسپکتور (۱۰ دسامبر ۱۹۲۰ چچلنیک – ۹ دسامبر ۱۹۷۷ ریودوژانیرو) نویسنده و روزنامه‌نگار برزیلی بود. او را مهم‌ترین نویسنده یهودی پس از فرانتس کافکا می‌دانند. ارجاع به آثار او در ادبیات و موسیقی برزیل و آمریکای لاتین فراوان است.